Ինչպէս հայոց դասական այբուբենն է ցոյց տալիս, այժմ տարածում գտած այբուբենից դուրս է մնացել Ւ, ւ տառը, փոխարէնը արհեստականօրէն այբուբեն են մտցուել ու, և նշանագրերը, որոնք իրականում երկու տառերի միացութիւններից են կազմուած, և-ը ե, ւ տառերի միացումն է, ու-ն՝ ո, ւ տառերի:
Մաշտոցը Ւ, ւ տառը (կոչւում է յիւն կամ վիւն) դրել է ց և փ տառերի մէջ:
Նոր ուղղագրութեան պաշտպաններն այդ տառը հանել են մաշտոցեան այբուբենից:
Դասական ուղղագրութիւնը վերականգնելիս առաջին գործը պէտք է լինի Ւ, ւ տառը նորից իր տեղը դնելը:
Այդ տառի գործածման օրէնքը հետևեալն է:
Բառասկզբում այն երբեք չի գրւում:
Բառամիջում և բառավերջում ա, ե, ի ձայնաւորներից յետոյ վ լսուելիս գրւում է ւ, ինչպէս՝
աւան
աւարտ
աւել
աւետել
բաւական
բաւարար
գաւիթ
խաւար
սարկաւագ
անձրեւ
բարեւ
բեւեռ
Երեւան
Սեւան
եւ
նաեւ
կարեւոր
հեւալ
ձեւ
տերեւ և այլն:
Արագագրութեան դէպքերում ե-ն միացւում է ւ-ին և գոյանում է և կրճատ գիրը: Այսպէս կարելի է գրել՝
նաև
և
անձրև
բարև
բևեռ
Երևան
Սևան
անձրև:
Յիշենք, որ ի տառից յետոյ բառերի վերջում, ինչպէս և միջում՝ ձայնաւորից առաջ նոյնպէս գրւում է ւ ՝ դարձեալ վ-ի արժէքով. օրինակ՝
կռիւ
շիւ
արծիւ
թիւ
անիւ
անթիւ
առթիւ
պատիւ
դիւանագէտ
հիւանդ
ճիւաղ
ջիւան և այլն:
Բայց միշտ չէ, որ ի տառից յետոյ ւ տառը վ-ի արժէք ունի:
Շարունակելի
Նախորդը՝ https://www.aniarc.am/2016/01/02/classical-orthography-part-1/
Ռաֆայէլ Իշխանեան, 1991թ.
