Գարեգին Սարգսյանը պատերազմի օրերին իր բեռնատար ֆորդով վիրավորներին տեղափոխում էր հոսպիտալներ: Գարեգինը իր ֆորդով այդ օրը ոչ թե վիրավոր էր տեղափոխվում, այլ ճակատում զոհված 18-ամյա զինվորի: Նրա կողքին մեքենայում, ինչպես միշտ, բուժակն էր:
Գարեգին – Բուժակին էին փոխանցել զոհված տղայի անձնական իրերը: Հանկարծ հեռախոսի ձայն հնչեց: Բուժակը նայեց հեռախոսի էկրանին: Գրված էր զանգողի անունը՝ ՄԱՄԱ:
Թաթուլ – Պատասխանեցի՞ք զանգին:
Գարեգին – Չէ:
