Գետք գյուղը գտնվում է Շիրակի դաշտի հարավ-արևմտյան մասում, ծովի մակերևույթից 1440 մետր բարձրության, մարզկենտրոն Գյումրիից 9 կմ հեռավորության վրա, Ախուրյան գետի ձախ ափին, Թուրքիայի սահմանից 1-2 կիլոմետր հեռու:
Սահմանակից է Ախուրիկ, Ղարիբջանյան, Ազատան և Երազգավորս գյուղերին:
Նախկինում ունեցել է Դահարլի, Դհառլու անունները: Գետք է անվանվել 1945 թվականի դեկտեմբերի 7-ին:
Գետքը հողին է հավասարվել 1926 թվականի հոկտեմբերյան երկրաշարժի հետևանքով: 1926-28թթ. ընթացքում նախկին տեղից գյուղը տեղափոխվել է կես կիլոմետր դեպի արեւմուտք՝ Ախուրյան գետի ցածրադիր ափը: Գյուղը տուժել է նաեւ 1988թ. երկրաշարժից, ունեցել է զոհեր եւ վիրավորներ:
Այսօր գյուղի բնակչության թիվը 500-ի սահմաններում է:
Գետքի բնակչությունը (աղբյուրը՝ Զավեն Կորկոտյան, “Խորհրդային Հայաստանի բնակչությունը վերջին հարյուրամյակում (1831-1931)”, ըստ տարիների, եղել է հետևյալը.
1831 թվական – 307 հոգի, բոլորը՝ հայ
1873 թվական – 476 հոգի, բոլորը՝ հայ
1886 թվական – 661 հոգի, բոլորը՝ հայ
1897 թվական – 711 հոգի (համառուսական՝ ցարական մարդահամար), բոլորը՝ հայ
1904 թվական – 804 հոգի
1914 թվական – 1024 հոգի, ըստ Կովկասյան օրացույցի
1914 թվական – 884 հոգի, ըստ արխիվային տվյալների
1916 թվական – 722 հոգի
1919 թվական – 2366 հոգի,
1922 թվական – 734 հոգի, բոլորը՝ հայ
1926 թվական – 475 հոգի (ԽՍՀՄ առաջին մարդահամար), բոլորը՝ հայ
1931 թվական – 557 հոգի, բոլորը՝ հայ:
Խորհրդային տարիներին Գետքի բնակչությունը եղել է
1939 թվական – 673 հոգի
1959 թվական – 589 հոգի
1970 թվական – 477 հոգի
1979 թվական – 441 հոգի
Ախուրյանի շրջանը (մինչև 1945-ը՝ Դուզքենդի շրջան), կազմավորվել է 1937 թվականի դեկտեմբերի 31-ին, տարածությունը՝ 576 քառ. կմ։
